حضرت عليه السلام نگهبان دانش‌ها و حكمت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم است و وقتى ثابت شود فرمان خداوند متعال و پيامبرش به نزديك‌شدن به او براى دريافت دانش و حكمت ، آنگاه پيروى و فراگيرى از او ، واجب مىشود و اين حقيقت معنى امام است كه براى اهل فهم و درك پوشيده نيست . » 6 - دلالت حديث بر اينكه امام نخستين كسى است كه با سركشان ( اهل بغى ) مىجنگد و از مواردى كه حديث مدينة العلم بر آن دلالت دارد ، همان است كه گنجى آورده است كه اميرالمؤمنين عليه السلام نخستين كسى است كه بعد از رسول‌خدا صلى الله عليه و آله و سلم با ستمگران مىجنگد و اين وجه نيز اقتضاى افضليّت امام عليه السلام را نسبت به ديگر اصحاب دارد و درستى استدلال به آن در راستاى خواسته‌ى اهل حق است و اين نصّ سخن حافظ گنجى است : « گويم - و خداوند داناتر است - : وجه اين نزد من چنين است كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « من شهر دانشم و على در آن است ، حضرت صلى الله عليه و آله و سلم خواسته‌اند بگويند كه خداوند متعال دانش را به من آموزش داد و مرا فرمان داد كه خلق را در آغاز نبوّت به اقرار به يگانگى او فراخوانم تا اين كه بخشى از دوران رسالت بر اين دعوت سپرى شد . سپس خداوند فرمان جنگ داد با كسى كه از اقرار به يگانگى خداوند عزّوجلّ سر باز زند پس از آنكه از اين كار منع كرده بود . پس من شهر دانش در اوامر و نواهى و در صلح و جنگ هستم تا اينكه با مشركان جنگيدم و علىّبن‌ابىطالب دَرِ آن شهر است . يعنى : او نخستين كسى است كه بعد از من از خاندانم و از ديگر امّتم با ستمگران مىجنگد و اگر على براى مردم بيان و آشكار نمىنمود جنگ با ستمگران و حكم كشتن آنان و رهاكردن اسيرانشان و حرام‌كردن گرفتن اموال و به اسارت گرفتن فرزندان و زنانشان را ، هرگز اين مطلب دانسته نمىشد . پس پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم قانون جنگ با مشركان و به غارت بردن اموال و به اسارت گرفتن زنان و فرزندانشان را وضع كرد و على وضع كرد قانون جنگ با ستمگران را كه بر زخمى حمله برده نشود و اسيرى كشته نشود و زنان و كودكان به اسارت گرفته